 | | |
| | |
|
Spaces home  NÂnOpùЯE™ ...·° Let's go...PhotosProfileFriends |  Tools   |
|
August 22 คืนชีพหายหน้าไปสองอาทิตย์.. เกือบตายจริงๆล่ะ
เล่นป่วยซะไข้สูงปี๊ดด เมื่ออาทิตย์ก่อน .. Ibuprofen ยังเอาไม่อยู่ เลยอ่ะ เสาร์อาทิตย์ ก็ไปรับน้อง ที่ บ้านแก่นเสม็ด (แอบเซ็งตรง 800 บาท ไปไม่ได้ไกลจากบ้านเลยง่ะ -*- ) กลับมาเจอะฝนตก ก็ไข้กลับได้อีก คนเราหนอ.. สุขภาพกายมันจะแย่ไปถึงไหน คับพี่น้อง~ ความประทับใจ สานสายใย'51
- การแต่งตัวโดยใช้ผ้าคาดผมเป็นครั้งแรกในชีวิต!!!!
แถมอยู่โซนสีชมพู (อีกแล้ว) .. เสื้อผ้าก็ชมพู๊..ชมพู ซึ่งเป็นสีที่เรานี้มิได้ปรีดากับมันเลย T_T แต่เหมือนมันจะเป็นของแปลก (มั้ง!) ทำไมมองเราด้วยสายตาอย่างนั้นกันหว่า? (เหอะๆ ท้ายที่สุด ก็แหกปากด่าในซุ้มโซนอยู่ดีน่ะแหละ ลุคผู้หญิงในตัวมีได้ไม่ถึงครึ่งวัน) - การแสดงของแต่ละชั้นปี
น้องปีหนึ่ง มาแนวเดอะมิวสิเคิล ตัวพระตัวนางร้องสดกันเอง .. เสียงเค้าดีจริงๆ น้องปีสอง ปักกิ่งเกมส์ยังอายเลยเหอะ เจอทีมนักกีฬาเภสัชไทย (ปังปอนด์ พี่เทคคนนี้ ยังทำใจรับไม่ได้ กับโจงกระเบนเขียวสะท้อนแสงที่แกใส่ขึ้นชก *_* ) น้องปีสาม ครั้งนี้ดราม่าโคตรๆ คาวีหลุดมาจากจอ (เห็นด้วยกะนนนี่.. น้องหนุ่ยไม่หล่อ แต่หล่อมากก.. เอิ๊กๆ) น้องโม (เตรียมฯ) ก็ยังคง.. เอิ่ม.. แบบ.. เอาเป็นว่า ปีหน้า โกอินเตอร์กันเลย ดีมะๆ ปีสี่ .. 9 นางฟ้า ทุ่มทุนสร้างขนาดนั้น จะไม่ให้อลังการคงเป็นไปไม่ได้ เนอะๆ ^^ พี่ปีห้า เค้าไว้ลาย.. มากมายหลายอย่างในหนึ่งชั่วโมง ถ้าเล่าหมดท่าทางจะสามวันไม่จบอ่า :) - บายศรี.. ปลื้มตรงได้คุยกะน้องหลายๆ คน
ปีนี้ ก็ปีสี่แล้ว เกือบจะแก่สุด เลยมีอะไรพูดได้เยอะขึ้น มีให้พี่ปีห้า กะพี่บัณฑิตผูกบ้าง.. แต่บรรยากาศมันไม่ค่อยเป็นใจให้เดินตามหาพี่ๆ เท่าไหร่ เหอะๆ - เช้า.. ตื่นมาซุ้มชั้นปี .... มันส์ไอ้ตรง สันทนาการกันเองนี่แหละ
oxford spirit ลืมแก่กันไปเลย เหอๆ - ขากลับ .. ยกแรก นั่งตรงประตู เพราะไม่มีที่นั่ง ... อยากมีความลำบากกะชีวิตบ้าง
ยกสอง .. หลังรถเริ่มตื่น โจรเริ่มอาละวาด ฆ่าคนตายทั้งบาง ตำรวจถูกเก็บไว้มากก (เปล่า..~ กูไม่ได้เล่น .. กลัวเล่นล่ะเพื่อนจะรู้ความจริง เอิ๊กๆ) ความประทับใจ ของวันนี้
- ร้ากก ชนิภา ที่สุดในโลกเลยย .. ชอบคนปลอบใจแบบนี้ อิอิ - แต่เราไม่ทำตามคำแนะนำของนุชนะ วันนี้เราไปดูหนังมาแหละ - สืบเนื่องจาก HP ให้บัตรฟรีเรามา 2 ใบ .. แต่ชวนใครก็ไม่มีว่าง เราจึงไปดูคนเดียว (อันที่จริง มันเป็นเรื่องปกติไปแล้วล่ะ ไอ้ไปไหนๆ คนเดียวเนี่ย) ตอนแรก กลัวนิดๆ เพราะไม่เคยเข้าโรงหนังคนเดียว (เอาแค่ เข้าโรงหนังกะเพื่อน ก็ไม่ค่อยไปอยู่แล้วอ่านะ) - Death Race เป็นหนังดีที่ถือว่า คุ้มมากอ่ะ ที่ได้ไปดู หุหุ ใครจะว่ามันโหดเลือดสาดอย่างไร ไม่สน .. effect มันดีมากก ตื่นตา อลังการ เนื้อเรื่อง ก็ถ้าคิดตามดีๆ ก็มีข้อคิดไม่น้อยเลยล่ะ ^____^ เป็นข้อคิดในการอยู่ร่วมกับคนอื่น เหอๆ สำคัญคือ .. มีชายหนุ่มหน้าตาดี มาคนเดียวเหมือนกันมานั่งข้างๆ ด้วยล่ะ หุหุ ^^ - ได้รองเท้าใหม่ สีเงิน ... นี่เป็นครั้งแรกที่ซื้อรองเท้า ด้วยตัวเอง เอิ๊กกๆ - กลับมาถึงหอ .. น้องชายคือ ผู้โชคร้ายรายแรกที่ต้องมารับฟังสปอยล์หนัง 555 - ต่อด้วย พี่จง .. ทำให้น้องมีน อยากไปดูดวง อีกล่ะนะ >.< - สุดท้าย ... ไอ้ก๊อฟบอก จะร้องเพลงเฉลียงให้ฟัง ถ้ามีเกะร้านไหนมีเพลงนี้ เอิ๊กกๆ ชื่อเพลง "เก็บใจ" .. บังเอิญเล่าชีวิตตอนนี้ให้มันฟัง แล้วมันบอกว่า คล้ายกับเพลงนี้อ่า ท้ายสุด .. (ยังจะมีอีก) เห็นเมลล์งานจาก IPSF, และเมลล์งานจากพี่โก้
เริ่มสัมผัสถึงความวุ่นวายที่จะเกิดขึ้นในชีวิตอีกครั้ง... แต่ สิ่งเหล่านี้ เราเลือกและตัดสินใจเอง
เราจะต้องทำให้ทุกอย่างในชีวิต พอดีลงตัวให้ได้ ว่าไป ... ควรมีที่ไว้ใน "คนรู้ใจ" ด้วยใช่มะ กลัวว่าที่มันยังไม่มีเข้ามัน จะเป็นเพราะเราไม่มีที่ให้เค้ายืนอ่า ^____^ August 09 ไม่ใช่ไม่รัก แต่รักไม่ได้ต่างหาก
August 04 ผู้ชายในสายฝน
July 16 พูดตรงๆJune 25 walkingพรุ่งนี้แล้วสินะ..
ก้าวที่สอง ของการเดินทาง กำลังจะเริ่มขึ้น.. อย่างหวั่นๆ ไม่มั่นคงเท่าไหร่ (Status เปลี่ยนไปแล้ว) แต่ก็มั่นใจอ่ะว่า เราจะผ่านมันไปได้ด้วยดี ดังเช่นปีที่แล้วที่เราก็ผ่านมันมาได้ .. เนอะ ^^ ไม่ขอเล่ามาก.. เพราะไม่มีเวลา เหอๆ
อยากขอบคุณ.. ท่านพ่อ พี่ต้น พี่เหม่ง พี่จง พี่กะทิ กอล์ฟ และพี่แบงค์ ที่ทำให้อารมณ์ดี ณ ตอนนี้ อิอิ
คำตอบ.. คิดว่า ทุกคนรู้อยู่แล้วแหละว่า เราจะเลือกอะไร
จงกระทำตามปฏิญาณที่เคยให้ไว้กับตนเอง .. และแน่นอนที่สุด
"If something can go wrong, it will." ปล. คนที่รู้จักและรู้ใจเรามากที่สุด นอกจากตัวเราเอง ก็ต้องเป็นคนที่ตามใจของเราทันสินะ ^^ June 12 Trying when I am boredCome back again!! (I don't know why I always think of this place when I feel not good :p ) To be a 4th-year Thai pharmacy student is not easy, especially this year 2008 for 7th APPS, Asia-Pacific Pharmaceutical Symposium, will be held in Thailand. I serve as Secretary-General who is responsible for certifying all documents which have the ChP signature, keep all information about each progress of preparation, and the last important! Give more active for staffs and chairperson .. haha. I'm also in charge of fielding any things happened on APPS website and e-mail. You can't think how hard to check 10 e-mails everyday! and digest all participants' information in easy-to-use form. About APPS Website, Thank you for P'Big - web developer .. who help me make my imagine come true. Thanks again for Chak - ChP.. although I am bored from your behavior sometime, you are always my good buddy for every job ;) I have to thank my sister the most .. for 'COMET' - her laptop that she allowed me to borrow for using in APPS preparation. This weekend, the final meeting will be happened at Khonkaen. It's first time to visit there as RC so that I hope for peaceful .. :) Someone told me 'For every action, there is an equal and opposite criticism'. I agree with him. Last but not the lastest, Today is Golf's birthday. Wish you always happy, healthy, lucky in your life. Don't too serious about moderator training .. I believe you can do it! ;) Looking forward to seeing you come back to Thailand, daddy :P Finally Thank you for Mother's morning call .. it's 7:25am now My routine have to begin again Hope the X-ray result is ok ... yo! Let's go to see the doctor! May 25 back to school ... four timesพรุ่งนี้เปิดเทอมแล้วว จะกลายเป็นปี 4 แล้วเหรอเนี่ย... เวลาผ่านไปเร็วจังเนอะ ปีนี้เป็็นครั้งแรก ที่ไม่ไป join กิจกรรมรับน้องอารายเลย แม้แต่ แรกพบ สนภท. เข้าประชุม ก็มิได้สนใจฟัง เพราะมีเรื่องอื่นต้องสนใจมากกว่า ..!! "สุขภาพ" "เกรด" "จิตใจ" และ "APPS" นั่นเอง ... ... สุขภาพดีขึ้นแล้วแหละ รู้สึกได้ว่า ทำงานบ้าบอขนาดนี้ แต่ป่วยไม่เยอะเท่าไหร่ อิอิ (ไม่เถียงค้าบบว่า ไม่ป่วย .. ป่วยไม่บ่อยไง) ตอนนี้ มีคนชวนไปเดินเล่นสวนลุมพินีล่ะ ^^ เพิ่งรู้อ่ะว่ามันไม่ได้ไกลมาก (แค่รถติด เหอๆ) หาเวลาว่างไปวิ่งกันดีกว่า แล้วก็ เจอสระว่ายน้ำแล้ว นานๆไปว่ายที ก็น่าจะดี เนอะ แต่นะ .. แกมีเวลาว่างกับเค้าด้วยเหรอ..!! ส่วนเกรด .. ไปเรียนซัมเมอร์ของ สาธารณสุขมา สนุกดีอ่ะ อาจจะเพราะวิชาที่เรียนเป็นอะไรที่เราชอบด้วยมั้ง แต่ การบ้าน นี่ มหาโหดจริงๆ .. แล้วไอ้เราก็บ้าพลัง ทำสองคืนเสร็จ 6 เรื่อง รวม เค้าโครงวิจัยอีกเรื่องนึง ... เล่นเอาเครื่องปริ๊นต์หมึกหมดไปเลยย เหอๆ แล้วเทอมนี้ งานเยอะก็จริง แ่ต่ชั้นต้องจัดการเรื่องเรียนให้ได้ด้วย! PartnerLab ที่รักทุกคน ช่วยเราด้วยน้าาา ... please (>,<) ส่วนสภาพจิตใจ .. ตอนนี้ดีขึ้นบ้างแล้ว ถ้าเค้าอยากจะ represent ตัวเองนัก ก็ปล่อยเค้าไป ... อย่าไปสนใจ หมาน่ะ เวลามันมาเรียกร้องความสนใจ พอไม่มีคนมอง มันก็หมดสนุก แล้วก็เดินหนีไปเองแหละ หึหึ ช่วงนี้ โลกร้อนมั้งนะ หมาเลยเป็นบ้า เอิ๊กๆ นี่ก็จัดการหลายๆ สิ่ง หลายๆ อย่าง เก็บมันทิ้งไปบ้าง ซื้อไอ้โน่นไอ้นี่มาเพิ่มเติม มีแผนว่า จะไปเปลี่ยนชื่อด้วยแหละ ได้ชื่อมาแล้ว กำลังเลือกอยู่อ่า เหอะๆ มีตัวอย่างจากน้องชาย ที่เปลี่ยนชื่อแล้ว ยังกะพลิกฝ่ามือเลยอ่ะ ไหนๆ มีคนทัก ก็เปลี่ยนมั่งดีกว่า หุหุ สุดท้ายกับ APPS อาจจะเป็นเรื่องเดียวเลยมั้งที่อยู่ในสมอง แทบจะตลอดเวลาอ่ะ เหอๆ ทำไงได้ ก็ดันเป็น Secretary General .. มันก็ไม่ต่างไรกับเลขารวมร่างกับรองประธาน เพราะ่ต้องมีข้อมูลมาอยู่ที่เรา (แต่ทำไม ต้องถือเป็นที่สุด ที่เราด้วยว่ะ) ล่ะยังจาควบ website coordinator อีก เหอะๆ ทั้งออกแบบ บงการ ควบคุม .. โอ้ย.. ทุกวิถีทางที่จะให้ได้มาซึ่งข้อมูลแก่ประชาชนชาวโลก (แค่เลขา ก็แค่ได้รับ แต่นี่เว็ป ต้องส่งต่อด้วย) ไหนจาเฝ้าระวังอีเมลอีก.. ที่ไม่รู้ว่า จะถูกโจมตีเมื่อไหร่ วันนึง เช็คเมล 10 ตู้อ่ะ ... ไม่อยากเชื่อเหมือนกันว่าทำไปได้ยังไง เหอๆ เดี๋ยวนี้ skill ภาษาเขียน เลยพัฒนาขึ้นเล็กน้อย แต่เราก็ยังไปลงเรียน เกี่ยวกับ การเขียนอยู่ดีอ่านะ .. มันจะได้ใช้ได้ทำจริง อย่างต่อเนื่องอ่ะ อนาคต ยังไงก็ต้องใช้ จริงมะ ^^ กลับไปสู่โลกแห่งความวุ่นวายกันเถอะ~ May 08 หนี.. ในที่สุด เราก็ต้องยอมรับว่า หนีหัวใจตัวเองไม่ได้จริงๆ
เรายังคิดแบบนั้นอยู่อีก ทั้งที่มันก็เปลี่ยนแปลงอะไรไม่ได้แล้ว อึดอัดจังเลยอ่ะ ทำไมเมื่อเก้าเดือนก่อน ตอนอยู่กันสองคนวันนั้น ชั้นไม่พูดออกไปตรงๆว่ะ ครั้งที่สามแล้ว ที่รู้สึกเสียดายโอกาสที่ควรจะพุดแต่ ไม่พูด แล้วต้องมานั่งเสียใจกับเรื่องที่ตามมา ชั้นต้องเจอแบบนี้อีกกี่ครั้งกัน ใครก็ได้ ตอบชั้นที April 27 ประกาศสงคราม กลับมาแล้ว..
กลับมายังพื้นที่แห่งนี้ อันเป็นที่รัก และคงเป็นที่ที่เดียวล่ะมั้ง ที่อยู่กับเราตลอดมา เกือบจะ 3 ปีเต็ม .. เหอๆ เราได้พิสูจน์แล้ว.. เวลาไม่ได้ช่วยอะไรเลยจริงๆ เวลาไม่ได้ทำให้เราลืมอะไรได้อย่างที่คิด ยิ่งพูดว่า ต้องลืม .. มันก็ไม่ต่างอะไรกับเตือนให้ตัวเองจำ ดังนั้น ปล่อยให้อะไรดีๆ อยู่ในใจเรา เรื่อยไปดีกว่า อันที่จริง การเป็นอยู่ของมันในใจเรา อาจจะเป็นเรื่องดีกว่าการลืมมันไป สองปีที่ผ่านมา ยืนยันว่า การพยายามลืมไม่เป็นผล ในที่สุด เสียใจอะไรยังไง คนที่คอยปลอบและเป็นกำลังใจ ก็เป็นไอ้คนที่ทำให้เราอาการปางตายเมื่อตอนนั้นอยู่ดี เฮ้ออ.. อาการปางตายในตอนนั้น ของคนที่ไม่ต่างอะไรกับการเผชิญหน้ากับสึนามิ
ที่ตอนนี้ ทุกอย่างเงียบสงบ .. ทุกคนสบายดี แต่สภาพชายหาดนั้น ก็ไม่มีวันจะเหมือนเดิมได้อีก ต่อให้จะพยายามฟื้นฟู กู้คืน .. ก็ทำได้แค่ คล้ายของเดิม .. และไม่อาจแทนกันได้ ดังนั้น แค่เรื่องเสียใจตอนนี้ ยังเทียบไม่ติดกับเรื่องราวในครั้งนั้น .. ก็แค่ความเสียใจครั้งนึง ยังไม่อาจเรียกว่า โศกนาฏกรรม ได้ แม้จะไม่มีน้ำตา แต่ถ้าเลือกได้ เราก็ไม่อยากเสียใจแบบนี้ หากใครพยายามจะทำให้แผลตื้นๆอันนี้ ลึกลงไปอีก
อย่าหาว่า เราโหดร้ายแล้วกัน .. เพราะมันเป็นสิทธิที่มนุษย์พึงกระทำ อันเกิดจากสัญชาตญาณ ถ้าใครจะบาดเจ็บ ถือเป็นเรื่องช่วยไม่ได้ล่ะกัน เพราะเราไม่มีความรู้สึกเหลือให้เจ็บปวดอะไรอีกแล้วล่ะ March 18 [Song] อยากรู้ความจริงVersion เก่า เป็น ทัช ณ ตะกั่วทุ่งอ่านะ แต่ชอบแนนซี่ร้อง .. มีเปียโนด้วยย โจ้บรรเลง .. ได้อารมณ์ผู้หญิงดี เหอๆ March 16 finally i will do ..เลือกแล้วล่ะ.. การกลับมาของคนที่เรารอคอย แม้มันจะเป็นสิ่งเราปรารถนา แต่มันก็เป็นอดีตที่นานเกินไปแล้วว ภาพมันไม่เคยหายไป แต่มันก็เลือนลางจางไปตามเวลาที่ล่วงเลย ฉันยอมรับ .. เธอยังคงเป็นคนสำคัญของฉันเสมอ ไม่เคยเปลี่ยนไป แต่ว่า ตอนนี้ ฉันรู้แล้วว่า เส้นทางของเราไม่ใช่ทางเดียวกัน ตั้งแต่วันนั้น วันที่ฉันพังกำแพงออกไป ฉันค้นพบ .. โลกใบใหม่ และมันก็สดใส สวยงาม ไม่เหมือนทางที่เราร่วมเดินกันมา เราเคยเดินบนถนนเส้นเดียวกัน .. ถนนที่สองข้างทางไม่ใช่สีสันสดใส แต่มันก็เป็นมุมมองดีๆ อย่างหนึ่งที่ฉันเคยเห็น สอนอะไรหลายๆ อย่างให้กับเด็กผู้หญิงคนนี้ .. ฉันไม่เสียใจ .. ที่มันไม่เป็นอย่างที่เราเคยตั้งใจ (แม้ตอนนี้เธออาจจะอยากให้มันเป็นอย่างนั้นอีก) ทุกอย่าง คือที่สุดของช่วงเวลานั้นๆ .. เราทำดีกันเพียงพอแล้ว ขอบคุณทุกสิ่งทุกอย่าง .. ขอโทษหลายๆ อย่าง ขอให้ความรู้สึกดีๆ มันคงอยู่อย่างนี้ตลอดไป น่าจะเป็นสิ่งทีดีนะ สำหรับเราสองคน .. .. เหตุผลอีกอย่างนึง ฉันไม่อยากให้ใครต้องมารู้สึกแบบที่ฉันเคยเป็น และไม่อยากเป็นสาเหตุของเรื่องแย่ๆ อะไรอีก บทเรียนจากการโกหกหัวใจตัวเองที่ฉันได้รับ มันเกินพอแล้วที่จะให้มันเกิดขึ้นซ้ำสองอ่ะ แม้ว่า ช่วงนี้สิ่งรบกวนจิตใจจะเยอะมากมาย และสิ่งที่แสดงออก มันก็ตรงกับใจบ้าง ตรงกับสมองบ้าง แต่ก็ทำด้วยสติ รู้ว่าทำอะไร รู้ว่าคิดอะไรจึงทำเช่นนั้นออกไป รู้ไว้ล่ะกัน ฉันรู้สึกอย่างนั้นจริงๆ (แต่จะตีความได้ถึง ความตั้งใจจริงๆ ที่อยากบอกมั้ยย .. อันนี้ไม่แน่ใจเลย เหอๆ) ย้ำตัวเองไว้ให้มั่น ว่าสิ่งทำๆ ไปนั้น ฉันตั้งใจและดีใจที่มันเป็นไปตามความคาดหมาย เป็นครั้งแรกมั้ง ที่การคาดหวัง เป็นจริงกับใครเค้าบ้าง เหอๆ มันจะไม่สำเร็จได้ยังไง เล่นเดิมพันด้วยหัวใจทั้งดวง .. ฉันทำอะไรน่ะหรอ ก็แค่ ขุดหลุม เตรียมดิน ปลูกต้นไม้.. ยากมาก กว่าเมล็ดพันธุ์จะยอมแตกกล้า และยากที่สุดคือ ต้องให้ความชุ่มชื่นกับกล้านี้ ด้วยหยาดเหงื่อและหยดน้ำตา~ ครั้งนี้ล่ะมั้ง ที่รู้สึกว่า สิ่งที่เกิดขึ้นมา คุ้มค่ากับการรอคอยจริงๆ March 10 Essential"คนสำคัญ" ฉันไม่ได้สำคัญตัวผิด แต่ไม่คิดหรอกว่า ตัวเองไม่สำคัญ อาจจะไม่ใช่สิ่งที่เธอตั้งใจมอง.. แต่อย่างน้อย ฉันก็รู้ว่า ฉันยังไม่หลุดออกกรอบสายตาของเธอไป อาจจะไม่ใช่สิ่งแรกที่นึกถึง.. แต่อย่างน้อย ฉันก็รู้ว่า ฉันยังเป็นคนที่เขานึกถึง.. ในบางเวลา อาจจะไม่ใช่คนดีอะไรนักหนาที่เธอจะมาเสียเวลา.. แต่อย่างน้อย ฉันก็รู้ว่า เธอรับรู้ทุกอย่างที่ฉันทำเพื่อเธอ
แค่นี้~ ฉันควรพอใจได้แล้วนะ .. ฉันจะไม่สัญญา .. เพราะมันคงทำให้ลำบากใจ
ความจริง ยังไงมันก็คือ ความจริง
^ March 02 HBD myselfวันเกิดปีนี้ ไม่เหมือนทุกปี เพราะได้อยู่บ้าน โหะๆ ขออธิบาย คือ ปกติวันนี้ มันจะต้องติดสอบ ไม่ก็เป็นวันถัดจากวันสุดท้ายของวันสอบทุกที แล้วไม่ได้อยู่บ้านอ่า ปีนี้มีวันที่ 29 กุมภา .. เลยกลับมาได้ เย้! แต่เป็นวันเกิดที่ทำแต่งานจริงๆ สอบเสร็จนี่ ลุยงานนหนักไปป่าวว่ะเนี่ยกรู ดึกทุกคืน แม้แต่ขณะนี้ เหอๆ นอนไม่ต่างจากช่วงสอบเลยย ไม่รู้สึกถึงคำว่า ปิดเทอม สงสัยคงเป็นอย่างที่ไปอ่านดูดวงมา ปีนี้งานจะรุ่งมากก เรียนจะดีขึ้น อารายก็ดี .. แต่! แต่อีกแระ .. มันบอก แต่ความรักนี่ยังไม่ลงตัว ไกลกัน แล้วต้องเป็นคนดัง ไม่งั้นไม่ใช่ ไอ้กรูก็ เอิ่มม..ผิดคอนเซ็ปอ่า ช้านนไม่ชอบ best-seller เอาเหอะ .. ขีดกันเองดีกว่า อย่าไปเอาไรกะมันมาก ..
..
ขอบคุณเยอะแยะมากมาย หลายคนบนโลก สำหรับวันเกิดปีนี้
ดีใจ ที่แบบ John จำวันเกิดเราได้ แล้วมา HBD ล่วงหน้าไว้ เพราะวันเกิดเรา เค้าไม่ได้อยู่กะคอม
ไม่แปลกใจล่ะ ทำไม Mary ร้ากกกมากมาย~ Jennie ที่ไต้หวัน กับ Anca ที่โรมาเนีย แล้วก็ P'May ที่ญี่ปุ่นด้วย (นี่ถ้าช้านนไม่ไปโรมาเนีย เค้าจาโกดชั้นมั้ยอ่า - - ) แล้วก็ ป๊ะป๋าก๊อฟ แบบว่า ตอนนี้ที่อังกฤษยังไม่เที่ยงคืน
เราชอบว่ะประโยคนี้ ^__^ ไม่ว่าแกจะให้อะไร Remind แต่แกจำวันเกิดเราได้ด้วยย โอ้ยยย ควรดีใจอย่างที่สุด จริงมั้ยย เหอะๆ ทางโทรสับ คนแรก ก็พี่กะทิ ศิลปากร มาพร้อมความช็อกกับเมลที่ส่งไปให้ต่างชาติ ตึงง ง .. ไม่เป็นไร ตอนนี้ทุกอย่างเคลียร์ในระดับนึงล่ะ คนสุดท้ายย พี่ปิง จุฬา แบบว่าเล่นข้ามไปวันเลย เหอๆ พี่เลี้ยงตอนเด็กๆ โทรมาด้วยย พี่เค้าโทรมาทุกปี ดีใจๆๆ ส่วน sms ก็มาเรื่อยๆ Ch-gang ยังครบทุกคน ส่วนทาง hi5 โอ้วว ล้นหลามอ่า ตะกี้ เพิ่งเม้นกลับให้เสร็จ เกือบร้อยคนน ขอบคุณอย่างรุนแรงค่า~ ประทับใจสุดๆ กับเม้นของ สลิลที่รัก กระต่ายน่ารักมากมาย น่ารักไม่ไหวแร้ววว~ ทาง msn .. เยอะเลยยยเหมือนกันน คนแรกก็น้องโม อูบู้ .. เหอๆ มาแบบรู้ทันว่า พี่คิดไรซะด้วย ขอให้เราดีกะแฟนไวๆ ล่ะกันจ้า
ประทับใจมาก กะเพื่อนค่าย bio ที่ลากมารวมกัน แล้ว Happy birthday เราพร้อมๆกันน สุดๆอ่า กลับบ้านมาเปิดคอม ในหน้าต่างนั้นทุกคนอยู่กันเต็มเลยย แต่แอบเสียใจนิดหน่อย ที่ขาดคนบางคนไป~ ช่างเค้าๆ คนสุดท้ายเป็น แชคกี้ หึหึ .. นึกว่าลืมแล้วนะเนี่ย อุตส่าห์ทำใจ และตั้งใจจะโกดต่อ เหอๆ เอาล่ะ พรุ่งนี้นะ จาเคลียร์งานเวป ส่งไปให้หมด แล้วไปเสม็ด กะแก๊งค์ลูกเหม็นทั้งหลายย กลับมา จะทำงานต่อ แล้วอ่านหนังสือเตรียมตัวฝึกงาน จาลงเรียนเพิ่มด้วยยย ... เอาเข้าไป ชีวิต เพื่อสีสันน และวันข้างหน้า โย่ววว! ปล. แค่นี้ ก็ร้ากกจะตายแร้ววว ~ February 23 Thanks each otherขอบคุุณกันและกัน - The August Band ยังมีเรื่องราวมากมายเกี่ยวกับความรัก |
Print
