NÂnOpùЯE™ ...·° Let's go with NAno_CharcoaLAte...¤·>>

 

หายหน้าไปสองอาทิตย์.. เกือบตายจริงๆล่ะ
เล่นป่วยซะไข้สูงปี๊ดด เมื่ออาทิตย์ก่อน .. Ibuprofen ยังเอาไม่อยู่ เลยอ่ะ
เสาร์อาทิตย์ ก็ไปรับน้อง ที่ บ้านแก่นเสม็ด
(แอบเซ็งตรง  800 บาท ไปไม่ได้ไกลจากบ้านเลยง่ะ  -*- )
กลับมาเจอะฝนตก  ก็ไข้กลับได้อีก
คนเราหนอ.. สุขภาพกายมันจะแย่ไปถึงไหน คับพี่น้อง~

 

 

 

ความประทับใจ สานสายใย'51

 

-  การแต่งตัวโดยใช้ผ้าคาดผมเป็นครั้งแรกในชีวิต!!!!
แถมอยู่โซนสีชมพู (อีกแล้ว) .. เสื้อผ้าก็ชมพู๊..ชมพู ซึ่งเป็นสีที่เรานี้มิได้ปรีดากับมันเลย T_T
แต่เหมือนมันจะเป็นของแปลก (มั้ง!) ทำไมมองเราด้วยสายตาอย่างนั้นกันหว่า?
(เหอะๆ ท้ายที่สุด  ก็แหกปากด่าในซุ้มโซนอยู่ดีน่ะแหละ ลุคผู้หญิงในตัวมีได้ไม่ถึงครึ่งวัน)

 

-  การแสดงของแต่ละชั้นปี
น้องปีหนึ่ง มาแนวเดอะมิวสิเคิล ตัวพระตัวนางร้องสดกันเอง .. เสียงเค้าดีจริงๆ
น้องปีสอง ปักกิ่งเกมส์ยังอายเลยเหอะ เจอทีมนักกีฬาเภสัชไทย
(ปังปอนด์ พี่เทคคนนี้ ยังทำใจรับไม่ได้ กับโจงกระเบนเขียวสะท้อนแสงที่แกใส่ขึ้นชก *_* )
น้องปีสาม ครั้งนี้ดราม่าโคตรๆ  คาวีหลุดมาจากจอ (เห็นด้วยกะนนนี่.. น้องหนุ่ยไม่หล่อ  แต่หล่อมากก.. เอิ๊กๆ)
น้องโม (เตรียมฯ) ก็ยังคง.. เอิ่ม.. แบบ..  เอาเป็นว่า ปีหน้า โกอินเตอร์กันเลย ดีมะๆ
ปีสี่ .. 9 นางฟ้า ทุ่มทุนสร้างขนาดนั้น  จะไม่ให้อลังการคงเป็นไปไม่ได้ เนอะๆ ^^
พี่ปีห้า เค้าไว้ลาย.. มากมายหลายอย่างในหนึ่งชั่วโมง ถ้าเล่าหมดท่าทางจะสามวันไม่จบอ่า :)

 

- บายศรี.. ปลื้มตรงได้คุยกะน้องหลายๆ คน
ปีนี้ ก็ปีสี่แล้ว เกือบจะแก่สุด  เลยมีอะไรพูดได้เยอะขึ้น
มีให้พี่ปีห้า กะพี่บัณฑิตผูกบ้าง..  แต่บรรยากาศมันไม่ค่อยเป็นใจให้เดินตามหาพี่ๆ เท่าไหร่ เหอะๆ

 

- เช้า.. ตื่นมาซุ้มชั้นปี .... มันส์ไอ้ตรง สันทนาการกันเองนี่แหละ
oxford spirit ลืมแก่กันไปเลย เหอๆ

 

- ขากลับ .. ยกแรก นั่งตรงประตู เพราะไม่มีที่นั่ง ... อยากมีความลำบากกะชีวิตบ้าง
ยกสอง .. หลังรถเริ่มตื่น โจรเริ่มอาละวาด ฆ่าคนตายทั้งบาง ตำรวจถูกเก็บไว้มากก
(เปล่า..~ กูไม่ได้เล่น ..  กลัวเล่นล่ะเพื่อนจะรู้ความจริง เอิ๊กๆ)

 

 

ความประทับใจ ของวันนี้

- ร้ากก ชนิภา ที่สุดในโลกเลยย .. ชอบคนปลอบใจแบบนี้ อิอิ

- แต่เราไม่ทำตามคำแนะนำของนุชนะ  วันนี้เราไปดูหนังมาแหละ
- สืบเนื่องจาก HP ให้บัตรฟรีเรามา 2 ใบ .. แต่ชวนใครก็ไม่มีว่าง เราจึงไปดูคนเดียว
(อันที่จริง มันเป็นเรื่องปกติไปแล้วล่ะ  ไอ้ไปไหนๆ คนเดียวเนี่ย)
ตอนแรก กลัวนิดๆ เพราะไม่เคยเข้าโรงหนังคนเดียว (เอาแค่ เข้าโรงหนังกะเพื่อน ก็ไม่ค่อยไปอยู่แล้วอ่านะ)
- Death Race  เป็นหนังดีที่ถือว่า คุ้มมากอ่ะ ที่ได้ไปดู  หุหุ
ใครจะว่ามันโหดเลือดสาดอย่างไร ไม่สน .. effect มันดีมากก ตื่นตา อลังการ
เนื้อเรื่อง ก็ถ้าคิดตามดีๆ ก็มีข้อคิดไม่น้อยเลยล่ะ ^____^ เป็นข้อคิดในการอยู่ร่วมกับคนอื่น เหอๆ
สำคัญคือ .. มีชายหนุ่มหน้าตาดี มาคนเดียวเหมือนกันมานั่งข้างๆ ด้วยล่ะ หุหุ ^^

- ได้รองเท้าใหม่ สีเงิน ... นี่เป็นครั้งแรกที่ซื้อรองเท้า ด้วยตัวเอง เอิ๊กกๆ

- กลับมาถึงหอ .. น้องชายคือ ผู้โชคร้ายรายแรกที่ต้องมารับฟังสปอยล์หนัง  555
- ต่อด้วย พี่จง ..  ทำให้น้องมีน อยากไปดูดวง อีกล่ะนะ  >.<

- สุดท้าย ... ไอ้ก๊อฟบอก จะร้องเพลงเฉลียงให้ฟัง  ถ้ามีเกะร้านไหนมีเพลงนี้  เอิ๊กกๆ 
ชื่อเพลง "เก็บใจ" .. บังเอิญเล่าชีวิตตอนนี้ให้มันฟัง แล้วมันบอกว่า คล้ายกับเพลงนี้อ่า

 

 

 

ท้ายสุด .. (ยังจะมีอีก)    เห็นเมลล์งานจาก IPSF, และเมลล์งานจากพี่โก้
เริ่มสัมผัสถึงความวุ่นวายที่จะเกิดขึ้นในชีวิตอีกครั้ง...

 

แต่ สิ่งเหล่านี้ เราเลือกและตัดสินใจเอง
เราจะต้องทำให้ทุกอย่างในชีวิต พอดีลงตัวให้ได้
ว่าไป ...  ควรมีที่ไว้ใน "คนรู้ใจ" ด้วยใช่มะ 
กลัวว่าที่มันยังไม่มีเข้ามัน จะเป็นเพราะเราไม่มีที่ให้เค้ายืนอ่า ^____^

 

 

 

(อันนี้ ไม่ได้แต่งเองนะ .. แต่เรารู้ซึ้งและเข้าใจความหมายของมันได้ ลองอ่านดู)

 

 

ไม่ใช่ไม่รัก แต่รักไม่ได้ต่างหาก

 

 

มันมี เหตุผล หลายอย่าง
ที่เราจำเป็นต้อง 'หักห้ามใจ' ไม่ให้รักใครสักคน
เหตุผลของคนเราย่อมไม่เหมือนกัน
บางคนอาจต้องห้ามใจเพราะรู้ตัวว่า... "มันคงเป็นไปไม่ได้"

 

บางคนอาจต้องห้ามใจ
เพราะ กลัวใจตัวเอง จะถลำลึก.. และ เจ็บปวด มากไปกว่านี้
บางคนอาจต้องห้ามใจ เพราะมีคนที่รักคนที่เรารักมาก่อน
และคนคนนั้นก็คือคนที่เรารู้จัก
และเราก็ ไม่อยากทำร้ายความรู้สึก ของคนคนนั้น
บางคนอาจต้องห้ามใจเพราะ เขาอาจไม่ได้คิดและรู้สึกเหมือนกับเรา

 

ทุกข์ทรมานแค่ไหน ที่เรารักเขา
แต่ต้องพยายามฝืนใจถอยห่างออกมา
เราต้องเงียบ ต้องเฉยชา ต้องเลี่ยง ต้องหลบหน้า
ต้องทำหน้าตาบึ้งตึงใส่
เพื่อจะย้ำเตือนให้ตัวเองไม่ต้องรู้สึกอะไรใดๆ กับเขา

มันเจ็บแทบบ้าที่ต้องทำร้ายตัวเองด้วยวิธีการนี้
แม้จะดูเป็นวิธีการโง่ๆ
แต่หากจำเป็น.. ก็ต้องทำเพื่อปกป้องตัวเอง
เพื่อไม่ให้ใจของตัวเองต้องบาดเจ็บ

 

 

การถอยห่างจะช่วยสอนให้เราได้เรียนรู้ว่า
' ยิ่งเรายึดติด อยากได้ อยากครอบครอง
ยิ่งทำให้เราอ่อนแอและแพ้ภัยตัวเอง ' 
หากไม่ได้เขามาเป็นคนรักของเรา

ขอเพียงแค่เขาได้เข้าใจในเหตุผลข้อนี้
อย่าได้เข้าใจ ว่า  เราโกรธหรือเกลียดเขาถึงต้องแสดงท่าทีเฉยชาใส่

คนเจ็บปวดคนนี้ก็จะได้มีแรงพยุงตัวเองให้ลุกขึ้นมาเข้มแข็งได้อีกครั้ง
พร้อมที่จะใช้ชีวิตที่เดินบนทางที่เหมาะที่ควร
แม้ว่าการเดินทางจะมีอุปสรรคมากบ้างน้อยบ้างก็ตามที

หลังจากที่เราเข้มแข็งได้แล้ว
ห้ามใจไม่ได้รักเขาได้แล้ว
ทุกอย่างจะกลับมาเป็นเหมือนเดิม
คิดและรู้สึกกับเขาได้อย่างคนธรรมดาสามัญที่รู้สึกดีต่อกัน
ไม่ต้องรู้สึกแบบพิเศษที่แอบแฝงด้วยความเจ็บปวดอยู่ตลอดเวลา
และสามารถอยู่บนโลกใบเดียวกับเขาได้อย่างจริงใจที่สุด
เป็นธรรมชาติมากที่สุดโดยไม่ต้องกดดันอะไร

 

หวังว่าเขาคงเข้าใจในเหตุผลที่เรากระทำลงไป
เจ็บนะ.. ไม่ใช่ไม่เจ็บ
แต่สักพักก็คงจะหายดี
แล้วทุกอย่างจะกลับมาเป็นเหมือนเดิม

 

 

 

comment from me ..

 

นี่อาจจะเป็น 'คำอธิบาย' ที่ดี สำหรับทุกสิ่งทุกอย่างที่ฉันทำ

และมันอาจจะเป็นสิ่งที่ดีที่สุด 'สิ่งสุดท้าย' ที่ฉันจะสามารถทำให้ได้

ความพยายาม.. จำเป็นต้องสิ้นสุดลง

ฉันไม่อาจเป็นคนดี อย่างที่ฉันตั้งใจไว้ได้ในตอนนั้น

แต่ฉันเต็มที่แล้วนะ .. เต็มที่ทุกอย่าง และไม่รู้สึกเสียใจที่มันจะต้องเป็นแบบนี้

เรื่องดีๆ ได้เกิดขึ้นมากมาย .. และมีค่ามาก สำหรับความรู้สึกของฉัน

แต่มันอาจจะน้อยนิดมหาศาล สำหรับอีกคน .. ซึ่งไม่แปลก เพราะเค้าเป็นคนแบบนั้น

อาจต้อง "ขอโทษ" กับนิสัยไม่ดีหลายๆ อย่าง

ที่ต้องทำ เพื่อปกป้องตัวเอง .. ไม่ให้เค้าดูดีในสายตาฉันมากไปกว่านี้

ไม่ให้ฉันต้องเจ็บ จากเหตุการณ์ซ้ำๆ ที่เรียกว่า เสียใจ

ไม่ให้หัวใจตัวเอง ต้องแหลกสลายอีกครั้ง..

มันไม่ใช่เรื่องง่ายนะ
ฉันคงต้องขอเวลาตั้งตัวบ้าง
ขอให้ฉันไม่ต้องได้ยินเรื่องราวของเค้าสักพัก ฉันอาจจะดีขึ้น

ถ้าย้อนเวลากลับไปได้ สิ่งเดียวที่ฉันอยากจะแก้ไข คือ..

 .............................. (ฉันรู้คนเดียว ก็พอ)

พรุ่งนี้แล้วสินะ..
ก้าวที่สอง ของการเดินทาง กำลังจะเริ่มขึ้น.. อย่างหวั่นๆ ไม่มั่นคงเท่าไหร่ (Status เปลี่ยนไปแล้ว)
แต่ก็มั่นใจอ่ะว่า เราจะผ่านมันไปได้ด้วยดี ดังเช่นปีที่แล้วที่เราก็ผ่านมันมาได้ .. เนอะ ^^

 

ไม่ขอเล่ามาก.. เพราะไม่มีเวลา เหอๆ

อยากขอบคุณ.. ท่านพ่อ  พี่ต้น  พี่เหม่ง  พี่จง  พี่กะทิ  กอล์ฟ  และพี่แบงค์ ที่ทำให้อารมณ์ดี ณ ตอนนี้  อิอิ

คำตอบ.. คิดว่า ทุกคนรู้อยู่แล้วแหละว่า เราจะเลือกอะไร

 

จงกระทำตามปฏิญาณที่เคยให้ไว้กับตนเอง .. และแน่นอนที่สุด

"If something can go wrong, it will."

 

ปล. คนที่รู้จักและรู้ใจเรามากที่สุด นอกจากตัวเราเอง ก็ต้องเป็นคนที่ตามใจของเราทันสินะ ^^